قسمتی از رمان جاده (طلب)

سحرک هم مثه ننه سحر به دهن کسی توجه نمی کنه، با دقت به همه گوش میده و واژه...

فرشته، پری را از میان بالهایش جدا کرد و نوک آن را به قطره ی خونی که اشک گونه...

آخر این چه بیدادیست که قرنها جاودانه مانده؟! شمع در حسرت و یاد معشوقش آنچنان می گرید و می...

خانم دوروتا: «چی شده دخترم ؟چته ؟یه چیزی بگو آخه اینجوری دق می کنی!؟ » پگاه: «رفت! چون فهمید...

بیست سال پیش وقتی فقط از تو یک عکس می شناختم و آه و اشکی که تو چشم هر...

(more…)

گره بند باریک را از زیر چانه اش باز کرد و کلاه را از سر برداشت. چشمهای ریزش به...

نیمه های شب بود که صدای بلند هق هق گریه اش، از خواب بیدارم کرد! نگران و هراسان به...