قسمتی از رمان جاده ( شمع)

عاشق شدم و آتش بر زندگیم نشست درد فراق آتش جانی بود که بر آن افزود وای وای که...

براتون یه خاطره بگم ؛ سالها پیش اون روزها که ننه سحر یه هفتصد هشتصد سالی داشت ما تو...

پیرمرد با کمک من و نوه اش، به سختی درون تاکسی نشست تا به منزلش باز گردد. نزدیک منزلشان...

زانوهایم میان دامن مشکی و تنگم روی زمین سرد کلیسا بود. شمع تازه ای روشن کردم و آن را...

بیست سال پیش وقتی فقط از تو یک عکس می شناختم و آه و اشکی که تو چشم هر...

(more…)

کنجکاو، پریدم وسط حرفش: «افسانه؟! چه افسانه ای؟ میخواهم بشنوم. آخرین بار که کریستین رو دیدم، از جادویی گفت...

پلک هایش را کمی جمع کرد و لحظه ای تأمل نمود . چشمانش برق می زد . حدس و...