قسمتی از رمان جاده ( شمع)

سخت ترین مرحله ی زندگیش، پیله بستن دور خودش و صبورانه در تنگنایی که تنیده، خودسازی کردن، هست. با...

پشت پنجره ایستاده بودم . طوفان، وحشیانه تن به شیشه می کوبید و آسمان زار می زد . نگاهم...

روزی میان تنهایی هایت تشنه و محتاجم بودی و آنقدر با عشق و احساسم لبریزت کردم تا سیر شدی...

حرارت خورشيد پوست صورتش را کباب می کرد. شنهاي كوير ذغال گداخته‌اي بود كه تاولهاي پايش را مي‌سوزاند و...

پدیده به پگاه گفت: « وقتی همه چیز آرومه و خوب پیش میره نگران میشم. مثل آرامش قبل از...

از جا برخاستم. اگرچه غذا و نوشیدنی گرم کمی حالم را جاآورد، اما هنوز احساس کوفتگی در بدنم داشتم....

توی آب راه می رفتم . سکوتم، باکوبه های امواج دریا به سینه ساحل، تفسیر می شد . زیر...

گاهی زندگی عجیب بوی ناامیدی می دهد، بوی نفرت، بوی درد، تنهایی! الآن از همان گاهی هاست، دلم برای...