قسمتی از رمان جاده (سیمرغ)

(more…)

با بلندشدن صدای هر رعد از آسمان، تکرار تهدیدها هم بلندتر می‌شد. مثل سایه‌های نحس روی دیوار سفید خانه‌ام!...

سیب به مسافر خسته گفت: “شاید از درخت افتادنم تجربه بهتری از زندگی باشد، شاید زیباتر و آزادتر بشود...

آن روزهای خیلی دور را هنوز به خاطر می آورم. روزی که تو رنگ سبز را دوست داشتی تا...

توی رختخواب، از پشت پنجره، به آسمان مهتابی خیره بودم ، و تو پشت به من، بی توجه و...

آخر این چه بیدادیست که قرنها جاودانه مانده؟! شمع در حسرت و یاد معشوقش آنچنان می گرید و می...

نیمه های شب بود که صدای بلند هق هق گریه اش، از خواب بیدارم کرد! نگران و هراسان به...

داد می زنم سوی آسمان، که داد می خواهم از آنکه هستیم داد! من همان باز پر شکسته ام...