مسافر یه عمره همسفر و همراه جاده است و با هم پیش میرن ،مثل دو خط موازی و تنها .
چند هفته ایه که جاده خراب و پر از دستاندازه ، ولی مسافر صبوری میکنه اما امروز جاده می نالید از خرابی حالش ، مسافر پوزخند زد و گفت : تازه اولشه ،زمان می بره تا «آسفالتت» کنن ،باید صبوری کنی، تازه تهش هم که «آسفالت بشی » می تونن راحت از روت رد بشن !
قسمتی از داستان جاده
نوشته سحرامامی
پاییز نود و چهار
رو برنگرداند و همانطور که نگاهش به بی انتهایی نامعلوم ثابت مانده بود، گفت: «تا وقتی وسط توفانی، حواست...
فرشته، پری را از میان بالهایش جدا کرد و نوک آن را به قطره ی خونی که اشک گونه...
ننه سحر با ننه سرما رقابت میکند . باز هم خانه تکانی برای پیشواز! ننه سحر انتظار شکوفه های...
فکر می کرد اگه نیلوفر مرداب باشه، جلوه زیباییش و خاص بودنش ستودنی میشه، اینو می شنید که هر...
یک روز عصر، برای چندمین بار در زیرزمین به دنبال ردی یا نوشته ای، گوشه و کنار را می...
روی یه ابر خیالی نشسته بودم، نه روی تخت فرش شده ی گوشه ی حیاط! چشمم به حوض کوچک...
دیشب، با آنکه آسمان، مهتابی و پرستاره بود، اما آواز جیرجیرک پیر، سینه ام را مالامال غم کرد! شعری...
){kind=link}