دیگر روی زمین نه شرابی هست و نه جامی! نه، نه، جام اینجا نیست! جاده هم طاقت این غربتم را ندارد، دلتنگی هایم را هم با دیوانگی ها بشکستم! با همین بال شکسته و روح خسته، فقط پروازم آرزوست!
قسمتی از داستان جاده نوشته :سحر امامی آذر۱۳۹۱
Related Articles
-
قسمتی از رمان جاده ( پروانه عاشق )
پروانه ی عاشق عشوه‌گری را رها کرده! ایثار و مهرش را، نوازش شمع عاشقی که می سوزد را، از...
-
-
-
وا داده
رو برنگرداند و همانطور که نگاهش به بی انتهایی نامعلوم ثابت مانده بود، گفت: «تا وقتی وسط توفانی، حواست...
-
قسمتی از رودخانه سرخ ( پاریس کلیسا)
زانوهایم میان دامن مشکی و تنگم روی زمین سرد کلیسا بود. شمع تازه ای روشن کردم و آن را...
-
-
قسمتی از رمان رودخانه سرخ ( کلبه
از جا برخاستم. اگرچه غذا و نوشیدنی گرم کمی حالم را جاآورد، اما هنوز احساس کوفتگی در بدنم داشتم....
-
){kind=link}